Przepust jest urządzeniem izolującym, które wprowadza przewód pod napięciem do urządzenia elektrycznego lub przez ścianę. Pierwsza z nich nazywana jest tuleją elektryczną, a druga – tuleją ścienną. Konstrukcja obudowy składa się zazwyczaj z trzech części: przewodnika (pręta prowadzącego), izolatora i metalowego kołnierza. Przewodnik przebiega wzdłuż osi izolatora cylindrycznego, natomiast metalowy kołnierz pierścieniowy jest zamontowany na zewnątrz izolatora i uziemiony. Obudowa należy do konstrukcji izolacyjnej z silną pionową składową pola elektrycznego, a natężenie pola elektrycznego na metalowym kołnierzu jest bardzo duże, co łatwo powoduje wyładowanie koronowe i wyładowanie błyskawiczne poślizgowe wzdłuż powierzchni dielektryka. Promieniowe natężenie pola elektrycznego pomiędzy kołnierzem a prętem prowadzącym jest również bardzo wysokie i łatwo jest rozbić środek izolacyjny. Oprócz zastosowania jednego stałego materiału izolacyjnego w obudowie o napięciu 35 kV i niższym, często stosuje się różne materiały izolacyjne lub jednolite miary pola elektrycznego, aby uzyskać równomierny osiowy i styczny rozkład pola elektrycznego.